تبلیغات 
قیمت سهم تابع عوامل بسیاری میباشد که مهمترین آن سودآوری و احتمال رشد سود شركت در آینده میباشد.
میزان سود : بدیهی است سود شركت نرخی را كه مردم حاضرند برای داشتن سهم بپردازند تعیین خواهد كرد . بعنوان مثال در شرایطی كه مردم برای داشتن اوراق مشاركت با نرخ سود 17درصد در صف می ایستند( بعبارت دیگر در حال حاضر نرخ سود مورد انتظار و مورد علاقه مردم17درصد میباشد ) اگرشركتی پیداشود كه در پایان سال حداقل 17 تومان سود به هر سهم خود بپردازد به شرط اینكه ریسك آن مشابه اوراق مشاركت باشد مردم برای آن سهم حداقل 100 تومان خواهند پرداخت ، و اگر این سود 34 تومان باشد نرخ مورد نظر به 200 تومان میرسد..
رشد سودآوری ، پتانسیل : در مثال فوق اگر سهمی سودآوری 17 درصدی داشته باشد و سرمایه گذاران برا ی آتیه آن رشدی را پیش بینی نکنند حاضرند آن را به قیمت اسمی خریداری کنند یعنی هر سهم ۱۰۰ تومان . اما اگر متوجه شوند كه در آینده سود هر سهم بیش از 17 تومان میباشد مبالغ بیشتری را برای هر سهم خواهند پرداخت و همینجاست كه بورس شكل میگیرد (((بورس خرید پتانسیل ها و خرید براى آینده اقتصاد فرد وكشور است.)))
دارایی سهام : چنانچه شركتی وجوه حاصل از فروش سهام خود را در عملیات تجاری به كار انداخته و و پس از مدتی مالك داراییهای باشد كه بیش از مبلغ اسمی دارای ارزش باشند (npv)خریداران حاضر به پرداخت مبالغی بیش از مبلغ اسمی برای سهام هستند . مثلا اگر شركتی وجوه حاصل از فروش تعدادی سهم 100 تومانی را به خرید مایملكی اختصاص داده و پس از یكسال قیمت مایملك مورد نظر به دو برابر برسد ارزش بازار سهام نیز دو برابر میگردد
قیمت آتیه سهام: در صورتی که سهامداران با توجه به پارامترهای گوناگون قیمت بالایی را برای آینده سهام پیش بینی کنند حاضر خواهند شد بهایی بیش از مبلغ اسمی را بابت سهام بپردازند
این عوامل در بانکهای خصوصی چگونه اند ؟ بانكهای خصوصی در سال 80 با نرخهای اسمی 1000 ریال به فروش رسیدند اما در زمان اوج گرفتن شاخصهای بورس و با توجه به اینكه از حربه انحصار استفاده میكردند شرایطی را رقم زدند كه هر سهم تا 17 برابر مبلغ اولیه مشتری پیدا نمودند . خصوصا که در آن زمان بانك مركزی كه تنها 4 مجوز تاسیس بانك را صادر نموده بود به بهانه های گوناگون از صدور مجوزهای جدید سر باز میزد
علت این افزایش بها که بر حق هم بود نیز روشن است :
اولا بانكهای خصوصی به ازای هر 1000 ریالی كه از سهامداران پول دریافت نموده بودند 1000 ریال تسهیلات پرداخت نموده و سود 27 درصدی آن را به جیب سهامداران واریز مینمودند . (270 ریال سود مستقیم هر سهم) و به ازای هر سهم 1000 ریالی نیز كه جزئ حقوق صاحبان سهام میباشد بین 5 تا 10 هزار ریال نیز سپردههای مشتریان را دریافت و به دیگران تسهیلات پرداخت مینمودند ، كه در حدود 5 تا 7 درصد حاشیه سود تسهیلات پرداختی میباشد (یعنی 500 تا 700 ریال برای هر سهم )..
میبینید كه هر سهم یكهزار ریالی 770ریال=270+500 سود داشته است یعنی 77 درصد نسبت به مبلغ اسمی . و اگر انتظار كسب سود سرمایه گذاران حدود بیست در صد باشد ( یعنی:p/e پنج ) هر سهم حدود 4000 تا 5000 ریال ارزش خواهد داشت . جالب اینجاست كه با تكثیر سهام به تعداد بیشتر این رابطه همچنان محفوظ خواهد ماند
و با مراجعه به تاریخ بورس درمی یابیم كه در هنگامه افزایش سرمایه بانك كارآفرین و اقتصاد نوین قیمت سهام آنها به 17000 ریال نیز رسید و یا بانك پارسیان كه با افزایش سرمایه 500 درصدی نیز ازشرایط بازار به نحو احسن استفاده نموده به هیچ عنوان كاهش در بها را تجربه ننمود .
ثانیا عطش بالای سرمایه گذاران برای افزودن سهم بانکهای خصوصی به سبد سهامشان بی پاسخ مانده بود
بنا بر این هرسهم چند برابر مبلغ اولیه مشتری داشت . تازه باید به این عوامل رشد ارزش سرمایه گذاریهای بانك و انتظارات آتی و پتانسیل بالای سهام بانكی را نیز باید افزود .
اگر میخواهید بدانید این عوامل در بانکهای خصوصی جدید چگونه اند؟ روزهای آینده به ما بپیوندید
نوشته های پیشین